Zaznacz stronę

Wady postawy u dzieci to zmora dzisiejszych czasów. Niestety dzieciaki w dzisiejszych czasach mają za mało aktywności związanych z ruchem. Dlatego na waszą prośbę dziś wpis o kolanach koślawych. Mam nadzieję że troszkę ten wpis wam pomoże. 

Kolana koślawe to wada kończyn dolnych. Nóżki dziecka układają się wtedy w charakterystyczną litere X. Kolanka dziecka skierowane są do środka, dziecko chodzi chwiejnym krokiem. Dziś omówimy sobie dlaczego powstają kolana koślawe, kiedy mówimy o fizjologii, jak pomóc dziecku?

Koślawość kolan najczęściej pojawia się u dzieci w wieku przedszkolnym, ale już wcześniej możemy jej zapobiegać.

Do kiedy mówimy o fizjologii kolan koślawych?

Mówimy  że stan fizjologii może utrzymywać się do 6 roku życia.

Koślawość mierzy się w stopniach lub ocenia się mierząc odległość między kostkami przy całkowicie wyprostowanych kolanach. Koślawość występuje, gdy przy złączonych i wyprostowanych kolanach, między kostkami przyśrodkowymi tworzy się odstęp powyżej 4-5 cm.

Przyczyny powstawania koślawości:

– wrodzona koślawość,

– reumatoidalne zapalenie stawów,

– prężenie mięśni,

– przeciążenia kończyn,

– przyspieszanie rozwoju dziecka i stawianie niemowlaka na siłę,

– prowadzenie dziecka za rączki, które nie potrafi chodzić.

O etapach pionizacji dziecka pisałam >>KLIK<< . Przeczytajcie jak dziecko uczy się chodzić to bardzo ważne aby nie przyspieszać tego rozwoju i nie stawiać dziecka na siłę. Ważne jest aby również zbyt wcześnie nie używać i nie zakładać dzieciom bucików.

Jak wspierać rozwój przedszkolaka w codziennych aktywnościach w domu z fizjologiczną koślawością?

Bardzo ważne jest zapewnienie dziecku swobody ruchu i odpowiedniej przestrzeni.

Jakie aktywności może wykonywać a nawet powinno dziecko z koślawością kolan?

– pływanie,

– jazda rowerem,

– gimnastyka korekcyjna.

Jak można zagospodarować przestrzeń w pokoju dziecka aby stymulowała do utrzymania prawidłowej postawy.

  1. Biurko i krzesełko dobrane odpowiednio do dziecka – biurko powinno być zawsze dobierane pod konkretną osobę, abyśmy mogli dopasować wszystko do wzrostu. Bardzo ważne aby podczas siedzenia przy biurku dziecko miało prawidłową postawę. Proste plecy, ręce swobodnie oparte o blat, natomiast stopy o podłogę. Kąt miedzy przedramieniem, a ramieniem jak i kąt między podudziem, a łydką muszą być kątami prostymi. Jest to bardzo ważne, jeśli nie chcemy przeciążyć kręgosłupa lędźwiowego dziecka. Fajnym rozwiązaniem są biurka regulowane, czyli takie które rosną razem z dzieckiem. Takie biurka mają regulowane blaty i w każdej chwili można je spokojnie dopasować do wzrostu dziecka. Pamiętajmy, że nie zawsze duże biurko oznacza dobre biurko. Blat biurka powinien być dopasowany pod długość rąk dziecka tak aby nie wstając można było sięgnąć rzecz na której nam zależy w danym momencie. Krzesło powinno być wygodne ale i odpowiednio powinno podpierać kręgosłup, ponieważ u małego dziecka kręgosłup cały czas się kształtuje. Krzesło dla dziecka powinno być dopasowane również do wzrostu dziecka. Powinno posiadać system regulacji dzięki któremu dopasujemy wysokość siedziska.
  2. Piłki duże i małe – piłka duża fitnesowa może służyć nie tylko do turlania, skakania i innych wygibasów ale również może posłużyć jako krzesło podczas malowania przy biurku. Pracują wtedy wszystkie mięśnie tułowia pozwalając na utrzymanie prawidłowej pozycji. Podczas zabaw na piłce stymulujemy poczucie równowagi, koordynacji całego ciała oraz dziecko uczy się świadomości własnego ciała oraz jego miejsca w przestrzeni. Piłka może stać przy biurku, a dziecko, odrabiając lekcje, może się na niej się bujać.
  3. Bujak drewniany np. GOODWOOD – to nie tylko platforma balansująca, zjeżdżalnia, mini ścianka wspinaczkowa.
  4. Drabinką do wspinania – podczas pracy jaką jest wspinanie pracują wszystkie mięśnie stóp, nóg ale również całego ciała. Podczas wspinaczki dziecko uczy się również jak odmierzać odległość a też pracuję nad kolejnością ruchów i ich naprzemiennością.
  5. Platforma balansująca – zmusza ciało do pracy nad pełną koordynacją. dziecko podczas zajęć musi rozbujać i utrzymać się przemieszczając rytmicznie, naprzemiennie ciężar swego ciała.

Warto z dzieckiem tworzyć w domu tory przeszkód. Budujemy je z poduszek, krzesełek, „jeżyków”, pudełek ze wszystkiego co mamy w domu a co dziecko chodząc, czworakując może pokonać. Jeśli nie wiemy jak takie tory budować w domu lub nie mamy przestrzeni zabierajmy dzieci na plac zabaw czy też do parków rozrywki np. z basenami z kulkami.

To tylko niektóre przykłady jak pomóc dziecku z fizjologiczną koślawością kolan.

Jeśli natomiast lekarz stwierdzi że koślawość jest zdecydowanie za duża i może przejść w patologie, powinniśmy zgłosić się do fizjoterapeuty który dobierze indywidualny plan pracy z dzieckiem.

Bibliografia:

Materiały z kursu FITS 

S. Owczarek. ” Kinezyterapia kolan koślawych i szpotawych”